سلام بر تو ای رازی!

وبلاگ پرسنل ، محققان و بازنشستگان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی

درباره من
سید محمود میرافضلی
نقاشیهای دیواری موسسه رازی: باید از میان شما، جمعى دعوت به نیکى، و امر به معروف و نهى از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند(آل عمران-104).این وبلاگ توسط این جانب سید محمود میرافضلی ، به منظور ایجاد محیطی مناسب برای بحث و بررسی وضعیت تحولات علم و فناوری و بالاخص موضوعات مرتبط با موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی تاسیس شده است. این وبلاگ ، به هیچ وجه سیاسی نیست و بر اساس مقررات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برپا شده است و مسئولیت مطالب کلا بر عهده اینجانب است. رعایت ادب و انصاف در بیان مطالب و نقطه نظرات یک وِیژگی ممتاز محققین و پرسنل موسسه رازی است و امیدواریم همکاران گرامی بنده این خصلت نیکوی خود را به بهترین وجه نمایش دهند.
نویسنده: سید محمود میرافضلی
تاریخ: دوشنبه ۱٧ امرداد ۱۳٩٠

مصاحبه با آقای دکتر زارع

در خصوص اینکه چرا نام ما در بین موسسات تولید کننده واکسن ذکر نشده است نظر جناب اقای دکتر زارع را جویا شدم. ایشان سالها در هند به تحصیل اشتغال داشته و با موسسه سرم انستیتوی هند نیز آشنایی بسیار خوبی دارد. در اینجا توجه شما عزیزان را به این مصاحبه جلب می کنم:

جناب اقای دکتر زارع ضمن تشکر از اینکه زحمت پاسخگویی به این سوال را پذیرفتید به نظر شما چرا نام ما در این لیست ذکر نشده است؟

بنده برای این اتفاق دلایل زیر به نظرم می رسد.:

مهمترین دلیل ان به نظر من آن است که ارتباط ما با ارگانهای بین المللی مثل سازمان بهداشت جهانی محدود و حتی قطع شده است،اطلاعات مدیران و متخصصان موسسه رازی به روز نیست .


1-      مثلا سازمان بهداشت جهانی سال گذشته اطلاعات مربوط به سرمها را از ما درخواست کرد و این در حالی بود که اگر امور ما بر روی روال درستی بود باید به طور مرتب و اتوماتیک این اطلاعات ارسال می شد.قطع ارتباطات سبب شده که سازمانهای جهانی نیز از ما اطلاع نداشته باشند. علت این قطع ارتباط نیز آن بوده که روسای قبلی، تمامی ارتباطات مستقم ما را با سازمانهای جهانی ممنوع اعلام کرده بودند. اگر بخشها استقلال ارتباطات خود را به دست بیاورند ما می توانیم مستقیما با OIE  یا  WHO  ارتباط برقرار کنیم. ما باید در سیاستهای مربوط به ارتباطات خارجی موسسه رازی تجدید نظر کینیم و بخشها در ارتباطات، مستقل باشند و سیاست پادگانی باید لغو شود،

2-      ما در استقرار قوانین GMP  موفق نبوده ایم و لذا مورد تائید سازمان بهداشت جهانی قرار نگرفته ایم. بزرگترین علت آن نیز به پیری موسسه بر می گردد. ما با این اوضاع و احوال هرگز نمی توانیم موفق به استقرار قوانین شویم. سازمان بهداشت جهانی در بازدید خود بر سه نکته تاکید کرده است: هوای تمیز، آب تمیز( Water For Injection) و اطاق تمیز. اینها نقاط بحرانی( Critical points) مورد نظر آنها بود که در رازی به اندازه کافی به آنها توجه نشده است. ما اینها را ول کرده ایم و فقط به مستند سازی چسبیده ایم،

خوب جناب دکتر، به نظر شما نخستین قدمهایی که باید برداریم کدامند؟

به نظر من اول کاری که باید صورت بگیرد استقلال عمل بخشها بر اساس یک سیاستگزاری کلی است. به بخشها باید فرصت داد تا با آزادی عمل به سمت دریافت گواهی GMO حرکت کنند و در این مسیر کاملا آنها را آزاد گذاشت و در ستاد به آنها کمک کرد. در گذشته هر بخش برای خودش سیاسهای مستقلی داشت و هر رئیس بخش در حد رئیس موسسه مستقل و پر قدرت بود. از طرف رئیس فقط سیاستهای کلی ابلاغ می شد و به جزئیات فعالیتها کاری نداشتند. قدرت بخشها پس از انقلاب تا حد یک اداره مثل اداره کارپردازی پایین آمد. وقتی یک بخش تا این حد نزول می کند دیگر نمی توان انتظار داشت که آن بخش در سطح موسسه عمل کند . به عبارت دیگرباید از تمرکز زایی به سمت تمرکز زدایی در سیاستگزاری بخشها روی بیاوریم. البته این موضوع مشکل را ما به طور اساسی حل نمی کند بلکه فقط مدتی عمر ما را طولانی می کند.

آقای دکتر، موسسه سرم انستیتوی هند اعلام کرده که از هر دو واکسنی که در جهان به کودکان تزریق می شود یک واکسن در این انستیتو ساخته می شود. جنابعالی مدتها در هند به تحصیل اشتغال داشتید. لطفا در خصوص این موسسه برای ما توضیح دهید:

قبل از سرم انستیتو یک موسسه دولتی وجود داشت به نام هافکین انستیتو که بیش ازهشتاد سال یعنی بیش از رازی مسئولیت تولید سرو و واکسن را در آن کشور به عهده داشت( مثل رازی) .آنها در گذر زمان به مشکلاتی برخوردند که ما هم امروزه در رزای با آنها درگیریم. حدود سی سال قبل موسسه سرم انستیتوی هند از دل این بخش دولتی جدا و به صورت خصوصی وارد مدار شد. بنده در آن وقت در هند بودم. در حین تشکیل سرم انستیتو، بخش دولتی یعنی هافکین انستیتو دو کار را بر عهده گرفت: انجام فعالیتهای تحقیق و توسعه جدید و ارائه و انتقال نتایج به بخش خصوصی. امروزه بخش دولتی یعنی هافکین اصلا به دنبال  پول نیست بلکه فقط یک موسسه تحقیق و توسعه مادر است که از دل آن  چند موسسه خصوصی به دنیا آمدند که یکی از آنها سرم انستیتوی هند است. به نظر من ما باید از هندیها درس بگیریم. موسسه رازی برای بقای خود هیچ راهی ندارد مگر انکه مسیری شبیه هافکین انستیتو را طی کند.

آنها با چه سیاستی به این موضوع نزدیک شدند؟

سیاست دولت هند خیلی خوب است . آنها یک شرکت خصوصی نمی سازند بلکه قوانین و تسهیلاتی را ایجاد می کنند که موسسات خصوصی پا بگیرند. اگر فردی بخواهد در این مسیر حرکت کند از دولت وام نمی گیرد بلکه از بانکها وام می گیرد اگر ما هم وضعیت را تسهیل کنیم و تشکیل موسسات خصوصی را تسهیل کنیم و آنها را اذیت نکنیم و هر روز یک بازی در نیاوریم می توانیم در این مسیر وارد شویم. بدیهی است در این عرصه ده شرکت شروع به رشد می کنند و یکی می تواند به سرم انستیتوی ایران تبدیل شود و برای ما افتخار آفرینی کند.

با این اوصاف چه آینده ای را برای موسسه رازی یک اینده مطلوب می بینید؟

موسسه رازی نباید تعطیل شود بلکه باید به تدریج به موسسه بزرگی در حوزه تحقیق و توسعه و کنترل فراورده های بیولوژ‍یک تبدیل شود و محصولات خود را به تدریج به بخش خصوصی بسپرد. در کناراین موسسه  باید موسسات خصوصی زیادی با رعایت استانداردهای روز جهان رشد کنند و برای ما افتخار آفرین شوند.

وب سایت انستیتو هافکین هند

وب سایت سرم انستیتوی هند


برچسب ها
دوستان
ابزارک های وبلاگ