سلام بر تو ای رازی!

وبلاگ پرسنل ، محققان و بازنشستگان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی

درباره من
سید محمود میرافضلی
نقاشیهای دیواری موسسه رازی: باید از میان شما، جمعى دعوت به نیکى، و امر به معروف و نهى از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند(آل عمران-104).این وبلاگ توسط این جانب سید محمود میرافضلی ، به منظور ایجاد محیطی مناسب برای بحث و بررسی وضعیت تحولات علم و فناوری و بالاخص موضوعات مرتبط با موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی تاسیس شده است. این وبلاگ ، به هیچ وجه سیاسی نیست و بر اساس مقررات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برپا شده است و مسئولیت مطالب کلا بر عهده اینجانب است. رعایت ادب و انصاف در بیان مطالب و نقطه نظرات یک وِیژگی ممتاز محققین و پرسنل موسسه رازی است و امیدواریم همکاران گرامی بنده این خصلت نیکوی خود را به بهترین وجه نمایش دهند.
نویسنده: سید محمود میرافضلی
تاریخ: یکشنبه ۳٠ امرداد ۱۳٩٠

نوشته: دکتر مجتبی محرمی

یک وظیفه بسیار مهم مدیر هر سازمان اطلاع از قیمت و ارزش سرمایه های آن سازمان است. معمولا وقتی می خواهند برون ده یا بازده یک سازمان را تعریف کنند و بگویند که آیا فعالیتهای این سازمان یا شرکت مقرون به صرفه یا متناسب با سرمایه آن است، به مقدار ارزش سرمایه توجه می کنند و بدون توجه به ارزش واقعی سرمایه های موجود نمی توان ارزیابی صحیحی از عملکرد علمی ، تولیدی و یا ارائه خدمات انجام داد. یک رئیس  اگر  به خوبی از ارزش و قیمت سرمایه های سازمان خود آگاه باشد در روند برنامه ریزی برای تولید یا خدمات به نحوی عمل می کند که خروجی فعالیتهای او مقرون به صرفه باشد.


در سازمانهای ملی ، تمامی سرمایه ها، از جنس ملی هستند و بدن ترتیب هر چه یک سازمان دارای اهمیت و حساسیت بیشتری باشد ارزش سرمایه های آن نیز بیشتر است. حال این سوالات را مطرح می کنیم که :

1-   سرمایه های موسسه رازی کدامند؟

2-    آیا مدیران قبلی و فعلی رازی از ارزش سرمایه های موجود در رازی مطلعند؟

3-    آیا نباید از این سرمایه عظیم حراست کرد؟ آیا حفاظت از این سرمایه عظیم یک وظیفه ملی نیست؟

4-    مصادیق توجه به سرمایه های موجود در موسسه رازی چیست؟

سرمایه های رازی مثل هر سازمان دیگری عبارتند از سرمایه های مادی و معنوی. سرمایه های مادی عبارتند از اموال منقول و غیر منقول، برند و آرمهای تجاری، تکنولوژی های موجود،تجارب تولید، نیروهای انسانی متخصص و تجارب حین تولید که به شکل سینه به سینه در آن متراکم و از فردی به فرد دیگر منتقل شده است. سرمایه های معنوی آن نیز عبارتند از: اعتبار، شهرت، نام نیک و ....

در این میان مهمترین بخش سرمایه های موسسه رازی سرمایه انسانی است و مهمترین بخش حراست از این سرمایه ها، رفع نیازهای  مالی، معنوی، علمی و از همه بالاتر عاطفی آن است. موسسه رازی نیاز به توجه ملی دارد. مدیری که به نیابت از دولت و مردم بر راس این سازمان قرار می گیرد باید به این امور توجه کند. هر قدر که این مدیر در این خصوص توجه کند، وظیفه خود را بهتر انجام داده است.حل نیازهای علمی، رفع نیازهای کاری و تجهیزاتی ، ارتباط مودت آمیز و صمیمانه با پرسنل، مشورت با پرسنل، توسعه ارتباطات بین المللی و داخلی، معرفی رازی در سطح مجامع بین المللی، آینده نگری نیازها و ... از مهمترین این مصادیق هستند.

به نظر نگارنده، ما در سالهای اخیر با پدیده بی اعتنایی گسترده  نسبت به سرمایه های  رازی و بالاخص سرمایه های انسانی آن روبرو بوده ایم. برای این ادعا می توان دلایل زیادی را ذکر کرد که در این مختصر نمی گنجد. عدم استفاده موثر از توان فکری محققین موسسه را می توان به عنوان یکی از اصلی ترین بی اعتنایی ها به سرمایه های رازی نام برد. قطعا بخش بزرگی از مشکلات فعلی موسسه رازی نیز ناشی از این بی اعتنایی و بی توجهی به منابع انسانی است. بدیهی است در صورت توجه کافی مدیریت محترم موسسه به توان جمعی محققین و پرسنل آن مشکلات ما سریعتر حل خواهد شد.


برچسب ها
دوستان
ابزارک های وبلاگ