سلام بر تو ای رازی!

وبلاگ پرسنل ، محققان و بازنشستگان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی

درباره من
سید محمود میرافضلی
نقاشیهای دیواری موسسه رازی: باید از میان شما، جمعى دعوت به نیکى، و امر به معروف و نهى از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند(آل عمران-104).این وبلاگ توسط این جانب سید محمود میرافضلی ، به منظور ایجاد محیطی مناسب برای بحث و بررسی وضعیت تحولات علم و فناوری و بالاخص موضوعات مرتبط با موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی تاسیس شده است. این وبلاگ ، به هیچ وجه سیاسی نیست و بر اساس مقررات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برپا شده است و مسئولیت مطالب کلا بر عهده اینجانب است. رعایت ادب و انصاف در بیان مطالب و نقطه نظرات یک وِیژگی ممتاز محققین و پرسنل موسسه رازی است و امیدواریم همکاران گرامی بنده این خصلت نیکوی خود را به بهترین وجه نمایش دهند.
نویسنده: سید محمود میرافضلی
تاریخ: یکشنبه ٦ شهریور ۱۳٩٠


رساله عملیه برای رفتارهای سازمانی داروسازی

نویسنده:دکتر فرشید جزایری

کارشناس خبره موسسه رازی

مبارک باد بر همسفران عزیزم- خجسته سالروز گرامیداشت داروساز- روز بزرگداشت محمدبن‌زکریای رازی...

رسم است که در اعیاد از شادی‌ها بگویند و کدورت‌ها بزدایند، اما جمله‌های شاد و ذکرهای تاریخی امروزه به کمک سیستم‌های شتاب در اطلاع?رسانی در همه‌جا در دسترس هستند. از آنجا که فرصت‌ها محدودند و چند دهه‌ای است که جامعه داروسازان مرجعی برای تقلید رفتارهای سازمانی به خود ندیده، باید از همین فرصت‌های کم، برای درد دل و تبادل افکار استفاده کنیم.

1.دارو‌سازی علم داروست و دارو به هر ماده شیمیایی یا بیولوژیک (از طبیعی تا سنتتیک) گفته می‌شود که برای حفظ سلامت انسان‌ها به‌کار می‌رود و در نهایت تلاشی علمی است در راستای حفظ و ارتقای سلامت، پیشگیری از بیماری‌ها و توانبخشی. قاعدتا انتظار مشارکت علمی و تاثیر‌گذار (به مدد قوانین و فراهم‌آوری بسترهای لازم) داروساز، در پیشگیری‌های اولیه، ثانویه و ثالثیه، امری منطقی، ضروری و عقلایی به نظر می‌رسد. در حال حاضر فعالیت‌های داروسازان (بیش از 90 درصد) به عرضه دارو در داروخانه‌ها محدود شده است. این امر در بهترین شرایط و با انجام مشاوره‌های آرمانی داروسازی، فقط ورود به مبحث پیشگیری ثانویه است و تازه در حداقل سطح خود نیز گاهی به‌قدری غریب جلوه می‌‌کند که داروسازان از سوی برخی همکاران پزشک، به مداخله رفتاری محکوم می‌شوند. در این صورت دیگر خرده‌‌گیری به برداشت برخی خواص (از جمله قانون‌گذار و قضات عالی) از فعالیت‌های دارویی داروخانه‌ها، محلی از اعراب ندارد.

2.فرصت‌های محدود شغلی، نوبت‌های چند دهه‌ای برای تاسیس داروخانه، حقوق کمتر مسوول فنی از نگهبان یک بیمارستان در شیفت داروخانه، تاثیرگذاری افراد غیرحرفه‌ای در اقتصاد داروخانه‌ها، مشکل‌های بیمه‌ها، سود نسبتا بیشتر فراورده‌های آرایشی- بهداشتی و مکمل‌ها نسبت به دارو‌ها و ده‌ها دلیل دیگر می‌توانند پتانسیلی مناسب برای خروج داروخانه و داروساز از مسیر اخلاق حرفه‌ای و خدمات علمی باشند.

3.دریافت گواهی‌های تایید صلاحیت نظارت وزارت بهداشت و صدور مجوز صادرات دارو به سایر کشورهای در حال توسعه، سازمان‌های جهانی را به آبراهام لینکلن دوم ـ توانایی نگارش دو متن متفاوت عقلی و احساسی به‌طور همزمان با هر دو دست- تبدیل کرده است. در چرخه‌هایی گیر می‌افتیم که به منظور کسب افتخار و پول خارجی و داشتن کمی صادرات مجبور به واردات هنگفت می‌شویم.

4.نظارت عالیه و کارشناسی بر فعالیت مجموعه‌های مدیریتی ارشد، نه‌تنها عاملی بازدارنده و منفی محسوب نمی‌شود، بلکه با حذف خطاهای مدیریتی می‌توان مدیران و نهایتا مجموعه‌های تحت امر را سریع‌تر به اهداف از پیش تعیین‌شده هدایت کرد. در صورت عزم برای استقرار چنین شاخص‌هایی، چیدمان منابع انسانی در هرم سازمانی که در راس آن مدیر ارشد قرار می‌گیرد، باید براساس تخصص و تعهد باشد، نه فقط براساس سلسله مراتب اداری و دایره محدود مدیریتی که متاسفانه گاهی مغفول می‌ماند.

5.از حاکمیت و استیلای هوش هیجانی (EQ) بر هوش تحلیلی (IQ) بپرهیزیم. پدیده مهاجرت نخبگان در حوزه دارویی، می‌تواند نتیجه راه‌اندازی و راهبری نادرست مجموعه‌های تولیدی دارویی باشد. خرید تجهیزات، مواد اولیه و طی دوره‌های آموزشی در کشورهای دست اول دنیا باعث شد که صنعت استراتژیک ساخت و کنترل دارو کمتر به فکر تربیت مخترع، دانشمند و کاشف باشد و به صنعتی مونتاژی و اپراتوری تبدیل شود.

6.تفکر شورایی را به‌عنوان ابزاری توانا برای احیای فکر در چارچوب اندیشگاه‌های فکر و در بستری از توجه رویکردی و تالاری به فکر با زیرساخت‌های فرهنگ فکر که مجموعه تولیدی دارویی را به سمت مجموعه‌های دانش بنیان هدایت می‌‌کند، بر فعالیت‌هایمان حاکم کنیم.

7.باقی‌ماندن رگه‌هایی از سنت‌های غلط رضاخانی، باعث شده هنوز هم باوجود ایجاد صدها مقطع دانشگاهی بین‌رشته‌ای، افکار نادرست و ناصواب گذشته جای خود را به ترویج روحیه همکاری بین‌بخشی و بین‌رشته‌ای علوم پزشکی ـ دارویی ندهند.

8.امروزه ملزم به رعایت الزامات و استانداردهای ملی/ بین‌المللی، سطوح ایمنی ـ زیستی BSL، امنیت ـ زیستی BS و نظام بهینه تولید GMP‌ هستیم و باید بدون غرب‌زدگی، قوانین، مقررات و الزامات را جدی بگیریم.

9.اشراف به اصول توان‌سنجی تولید، ظرفیت‌سازی Capacity Building, Root Cause Analysis, Trend Analysis و نظارت بر به سرانجام رساندن اقدام‌های اصلاحی و پیشگیرانه CAPAs از جمله عوامل اصلی و مهم در تضمین کیفیت فرآورده تولیدی و انطباق با معیارهای
ملی/ بین‌المللی است.

10.رسالت تحقیق و توسعه R&D و فعالیت‌های پژوهشی را مورد بازبینی قرار دهیم. تنظیم فعالیت‌های تحقیقاتی و پژوهشی و صرف درصدی از سود ‌تولید برای تحقیق و توسعه، امروزه نشانه و شاخصی از اعتلای صنعت مربوطه محسوب می‌‌شود.

11.نجواها، زمزمه‌ها و پیشنهاد تشکیل کنسرسیوم‌ها، هلدینگ‌ها، شرکت‌های اقماری و مجموعه‌های دانش?بنیان به گوش نمی‌رسد. تعریف و تبیین اهداف مشترک کشوری خود زمینه‌ساز ائتلاف‌های کاری است.

12.کدینگ‌های هوشمند، محاسبه الگوریتم زمان‌بندی: به بهانه اقتصاد مقاومتی در صنایع دارویی، بحران‌های دارویی گاهی می‌توانند منجر به تنش‌های سیاسی و اجتماعی شوند. چالش‌های چندساله اخیر در تهیه و تامین نیازهای ضروری دارویی کشور، قدری نگران‌کننده به نظر می‌رسد. بیان خودکفایی و تولید بیش از 90 درصدی داروها در کشور تا زمانی که نیازمند پیش‌ساخت‌ها/ زیرساخت‌های دارویی هستیم، قدری تامل‌برانگیز است. کدینگ‌های هوشمند در محاسبات طراحی و کنترل مربوط به الگوریتم زمان‌بندی تولید- با محوریت مشتری‌مداری- تنها عاملی است که ارزیابی مدیریت ارشد را عملیاتی و بهنگام می‌کند. به اعتقاد نگارنده، «اقتصاد انرژی- مجموعه‌ای از چرخ‌دنده‌های هوشمند و محاسب- واژه‌ای شناخته‌شده نیست.»

13.در آینده نظارت سازمان غذا و داروی ایران (iFDA) در تجمع نیازها و ارتقای کیفی استانداردهای کشور عامل جدی و تاثیر‌گذار است، به‌طوری‌که هرگونه عدول از موازین علمی و کارشناسی، اگرچه در وهله اول با نیت تامین‌نیازهای فوری و آنی کشور امری توجیه‌شده جلوه می‌‌کند، در بلندمدت تاثیر منفی شگرفی بر مجموعه دارد.

14.در هر مجموعه با هر قدر توان منابع انسانی، تجهیزاتی و مالی، بدون نظارت‌های عالیه و کارشناسی، هیچ‌گاه انحراف از نظامنامه (خط مشی) کیفی ـ مشتری مداری ـ آشکار نخواهد شد.

15.سازوکارهای خود جبرانی؛ هر زمان که سخن از یک مجموعه [سیستم] به میان می‌آید، مولفه‌های خطاهای کارکردی، نوسان‌ها و ایستایی عملکرد نیز خود را نشان می‌دهند. مدیران ما گاهی کمتر توجه می‌‌کنند «همان‌گونه که مجموعه‌های دارویی خود به خود طراحی نمی‌‌شوند، سازوکارهای خود جبرانی نیز از جمله نکات مهمی هستند که باید مورد توجه جدی و اصولی طراحان قرار گیرند.» مدیران لایق و دلسوز جامعه دارویی کشور به‌عنوان عضوی از شبکه مدیریتی خلاق تولید دارو، باید در هر لحظه از زمان، از توان تولیدی مجموعه آگاه باشند و عواملی را که توان بالقوه ایجاد بی‌نظمی و نوسان را در خطوط تولید دارند، از قبل شناسایی کنند و با استقرار سازوکارهای خودجبرانی در هر مجموعه به‌خوبی بدانند مهار هر نوسان و بی‌نظمی در تولید، نیازمند صرف چه مقدار انرژی (منابع انسانی، زمانی، اقتصادی و....) در چه دوره زمانی است. به اعتقاد نگارنده(دکتر فرشید جزایری):کاربرد اختصاصی سازوکارهای یادشده در حذف آثار ناخواسته، به منزله مقابله با تهدید نرم است، زیرا تحریم پیش از آنکه به‌عنوان پدیده‌ای عینی و ملموس لحاظ شود تا قابلیت تبدیل به عاملی برای ارتقا، شکوفایی صنعت و خودباوری در صنایع دارویی را داشته باشد، متاسفانه گاهی به‌عنوان عامل مخرب توان و ظرفیت روانی برخی مدیران ارشد مجموعه‌های دارویی عمل می‌‌کند.


برچسب ها
دوستان
ابزارک های وبلاگ