سلام بر تو ای رازی!

وبلاگ پرسنل ، محققان و بازنشستگان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی

درباره من
سید محمود میرافضلی
نقاشیهای دیواری موسسه رازی: باید از میان شما، جمعى دعوت به نیکى، و امر به معروف و نهى از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند(آل عمران-104).این وبلاگ توسط این جانب سید محمود میرافضلی ، به منظور ایجاد محیطی مناسب برای بحث و بررسی وضعیت تحولات علم و فناوری و بالاخص موضوعات مرتبط با موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی تاسیس شده است. این وبلاگ ، به هیچ وجه سیاسی نیست و بر اساس مقررات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برپا شده است و مسئولیت مطالب کلا بر عهده اینجانب است. رعایت ادب و انصاف در بیان مطالب و نقطه نظرات یک وِیژگی ممتاز محققین و پرسنل موسسه رازی است و امیدواریم همکاران گرامی بنده این خصلت نیکوی خود را به بهترین وجه نمایش دهند.
نویسنده: سید محمود میرافضلی
تاریخ: چهارشنبه ۱٥ تیر ۱۳٩٠

تا آنجا که من می دانم هیچ متد استاندارد شده ای در جهان برای ارزیابی عملکرد مدیران وجود ندارد.لذا معمولا هر فردی با معیارها و شاخصهایی که برای خودش مهم دکتر دلیمیاست اقدام با ارزیابی مدیران می نماید.  دوران 6 ساله طولانی خدمت جناب آقای دکتر دلیمی در موسسه رازی در روز 8 تیر 1390 خاتمه یافت و اینک فرصت خوبی برای همگان وجود دارد که بر اساس سلیقه و نظر خویش اقدام به ارزیابی عملکرد ایشان نموده و به او نمره بدهند. من بر اساس ارزیابی کلی از عملکرد ایشان و بر اساس برخی از شاخصها که در زیر به آنها اشاره می کنم از 100 نمره به ایشان نمره 20 را می دهم و البته به نظرات و سلایق دیگر دوستان خود که این مقاله را خوانده و بر اساس نظرات خود به ایشان نمره می دهند نیز کاملا احترام می گذارم. برخی از شاخصهای مهم مد نظر بنده اعم از معیارهای مثبت یا منفی در کارنامه ایشان به شرح زیر است:

شاخصهای مثبت:  

1- ایشان دارای یک سابقه چند ساله در پست معاونت پژوهشی موسسه رازی بودند و تا حدی از وضعیت آن خبر داشتند و البته در این سمت بسیار موفق و خوش سابقه بودند و اصولا ساختار معاونت آموزش و پژوهش در زمان معاونت ایشان شکل گرفت و به نظر من ایشان یکی از موثرترین و قویترین معاونان پژوهشی موسسه بعد از انقلاب بوده اند،

2- تیم منتخب ایشان برای معاونت های موسسه( غیر از معاونت اداری و مالی) از اعضای با سابقه هیئت علمی موسسه رازی بودند.جناب آقای دکتر پایکاری با نزدیک به ده سال سابقه معاونت، جناب اقای دکتر طالب با سالها تجربه در حوزه معاونت تولید و البته کیفیت(که ایشان را می توان پدر کیفیت رازی نام نهاد) و جناب آقای دکتر اکبری ، این چریک پیر و وفادار انقلاب اسلامی و محقق باسابقه در حوزه جانوران سمی) و قبل از آنها جناب آقای دکتر مقدم و بالاتر از همه جناب آقای دکتر پوربخش معاون قبلی پژوهش( که بیش از یک دهه بر کرسی مهمترین و برجسته ترین محقق موسسه رازی تکیه زده و به نظر می رسد تا یک دهه آینده نیز کسی تواند به این حد از مقام علمی دست یابد) از بازوان قوی دکتر دلیمی در این سالیان دراز بودند،

3- دکتر دلیمی دارای نفوذ بسیار خوبی در سازمان تات و وزارت علوم بود و البته تا حد اندکی از این نفوذ استفاده کرد

4- دکتر دلیمی دارای یک دیدگاه آکادمیک کلاسیک برای اداره موسسه رازی بود و این دیدگاه حداقل در بعد پژوهش دارای تاثیرات مثبت زیادی بود و دست ما در تغییرات نظام پژوهشی موسسه به نسبت زیادی باز بود.

  شاخصهای منفی 

 1-      ایشان منتخب اعضای هیئت علمی و محققین موسسه رازی نبودند و لذا از همان روز نخست از حمایت عامه و بالاخص قشر فعال و پرنفوذ آن برخوردار نبودند،

 2-      دکتر دلیمی دارای سابقه فعالیت در حوزه اداری،تولید و کیفیت نبود و لذا هیچگاه نتوانست یک دکترین مناسب برای رفع مشکلات این حوزه و بالاخص مشکلات تولید و کیفیت موسسه ارائه دهد. این نقطه ضعف سبب شد که پس از شش سال حضور در بالاترین سطح مدیریت در رازی هیچ اتفاق مهمی در این سه حوزه رخ ندهد،

 3-      یک خطای فاحش ایشان آن بود که او در اطراف خود هیچگاه یک سیستم پشتیبانی تصمیم و یک گروه تصمیم ساز مستقل را جمع نکرد و بر عکس افراد نظریه پرداز و منتقدان ملایم را به شدت از خود دور کرد،

 4-      انتخاب افرادی همچون حاتموند، شجاعی، بیات و حتی صبیری که یا جزو کادر موسسه رازی نبودند( مثل سه نفر اول) و یا اینکه سالها از موسسه رازی دور بودند( مثل صبیری) سبب شد که حتی در شورای معاونین نیز افراد کمی باشند که بتوانند به او مشورتهای خوب عمیق ارائه دهند. غیر از ان باید به این نکته اشاره کنم که آقای لیز خوردنمهندس حاتم وند  و شجاعی از ضعیفترین مدیران این حوزه در بیست سال گذشته بوده اند و بنده هیچگاه مشابه ایشان را به خاطر ندارم. حضور این مدیران ضعیف در این مناصب حساس همچون صابون لیزی زیر پای آقای دکتر دلیمی بود و بنده چند بار به ایشان در این خصوص هشدار داده بودم،

 5-      یک خطای بزرگ برادر عزیزم جناب آقای دکتر دلیمی، سوء استفاده ایشان از برخی اشتباهات دوستان من در شورای نمایندگان و بهره گیری از این خطاها برای به تعطیل کشاندن این شورای معتبر صنفی دوازده ساله، برکناری دکتر پوربخش از منصب معاونت پژوهشی ، تبعید دکتر محمدی به سازمان تات ، کشاندن پرونده شورا به حراست موسسه رازی و امنیتی کردن آن بود.ما از جناب آقای دکتر دلیمی توقع رفتاری بس صبورانه تر و حکیمانه تر داشتیم ولی ایشان تمامی دستهایی که برای کمک و یاری در حل این مشکل به سوی ایشان دراز شد را با اخم پس زد.  این شورای محبوب در این دوازده سال منشا خدمات فراوان و مرکزی برای مراجعه عموم محققین و ابزار مفیدی برای مدیریت ارشد برای ارتباط سازنده و موثر با محققین و اعضای هیئت علمی موسسه رازی بود. دکتر دلیمی با این اقدام یکی از بازوهای قدرتمند خود را قطع کرد،

6- آنچنانکه باید و شاید و آنگونه که انتظار می رفت جناب آقای دکتر دلیمی نتوانست و شاید نخواست که از نفوذ فوق العاده خود در وزارت علوم استفاده کرده و برخی مشکلات مهم ما را حل کند. هنوز نزدیک به 50 درصد کادر علمی موسسه ، غیر هیئت علمی هستند و این در رتبه بندیهای جهانی بسیار مهم و دارای اثرات منفی بیشمار است. به علاوه با توجه به موقعیت خاص موسسه انتظار می رفت که ایشان در تغییر آئین نامه ترفیع و ارتفای اعضای هیئت علمی اعمال نفوذ کرده و شرایط عادلانه ای را نسبت به دانشگاهها برای ما ایجاد کند اقدامی انجام نداد و هم اکنون وضعیت محققین موسسه رازی از اعضای هیئت علمی دورترین دانشگاههای کشور نیز خراب تر است،

7-      در بعد ساخت فضاهای ازمایشگاهی و تولیدی علی رغم تلاش زیادی که صورت گرفت پس از گذشت شش سال هنوز یک متر فضای تولیدی یا تحقیقی مقبول از نظر GMP در موسسه رازی وجود ندارد( از شعب خبر دقیقی ندارم)،

8-      از بعد هرم نیروی انسانی نیز وضعیت خوبی نداریم. ده سال پیش تعداد پرسنل موسسه حدود هزار نفر بود.ظرف ده سال اخیر بیش از 500 نفر از نیروهای باسابقه موسسه رازی بازنشست شده اند و در این مدت نزدیک صد نفر نیروی متخصص از طریق مجوز جذب به موسسه وارد شده اند( از نیروهای متخصص) ولی تعداد پرسنل موسسه  از 1200 نفر نیز عبور کرده است.چگونه این اتفاق رخ داده است؟ کاملا واضح است که مازاد این نیروها همگی از طریق شرکتهای فضای سبز وارد موسسه شده اند و بدین ترتیب قاعده هرم سازمانی موسسه بسیار پهن شده است!!!متاسفانه آقای دکتر دلیمی از نفوذ خود برای دریافت مجوز جذب نیروهای متخصص جدید استفاده نکرد به طوریکه هم اکنون تعداد زیادی از پستهای هیئت علمی موسسه رازی خالی باقی مانده است.  البته بر این نکته تاکید می کنم که در این شش سال تعدادی از اعضای هیئت علمی موسسه ارتقا پیدا کرده اند به طوریکه ثقل رتبه اعضای هیئت علمی از مربی به استادیار تغییر کرده است.

اینها برخی از دلایلی بودند که در این خصوص ذکر کردم و امیدوارم دوستان عزیز با رعایت انصاف و ادب که مشخصه اصلی جامعه علمی ممتاز موسسه رازی است نظرات خود را در این خصوص بیان کرده و با ذکر معیارهای خویش به ایشان نمره بدهند. 


برچسب ها
دوستان
ابزارک های وبلاگ