سلام بر تو ای رازی!

وبلاگ پرسنل ، محققان و بازنشستگان موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی

درباره من
سید محمود میرافضلی
نقاشیهای دیواری موسسه رازی: باید از میان شما، جمعى دعوت به نیکى، و امر به معروف و نهى از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند(آل عمران-104).این وبلاگ توسط این جانب سید محمود میرافضلی ، به منظور ایجاد محیطی مناسب برای بحث و بررسی وضعیت تحولات علم و فناوری و بالاخص موضوعات مرتبط با موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی تاسیس شده است. این وبلاگ ، به هیچ وجه سیاسی نیست و بر اساس مقررات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران برپا شده است و مسئولیت مطالب کلا بر عهده اینجانب است. رعایت ادب و انصاف در بیان مطالب و نقطه نظرات یک وِیژگی ممتاز محققین و پرسنل موسسه رازی است و امیدواریم همکاران گرامی بنده این خصلت نیکوی خود را به بهترین وجه نمایش دهند.
نویسنده: سید محمود میرافضلی
تاریخ: یکشنبه ۱۳ شهریور ۱۳٩٠

مطلبی که در زیر می خوانید توسط یکی از بازدید کنندگان محترم این سایت برای ما ارسال شده است. سرکار خانم فریبا احمدی استاد دانشگاه علوم پزشکی اردبیل در خصوص ابوبکر زکریای رازی به نکات خوبی اشاره کرده اند که ضمن تشکر از زحمتی که کشیده اند توجه شما را به این مطلب جلب می کنم. سرکار خانم احمدی دارای یک وبلاگ زیبا هستند که شما می توانید با کلیک بر روی این لینک آن را مشاهده فرمائید.

با رازی آشنا شویم

نوشته: فریبا احمدی، اپتومتریست، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل

باتوجه به اینکه عنوان سایتتان سلام بر رازی است. مایلم قسمتهائی چند از مقاله ای را که اخیرا نوشته بودم درمورد شخصیت والای رازی برایتان بنویسم ...

ابوبکر محمد بن زکریای رازی (251-313 ه.ق) که از مفاخر بزرگ ایران اسلامی است ، شدیدا به مبانی اخلاق پزشکی پایبند بوده است و جزواتی در زمینه مراعات اصول اخلاق پزشکی از او به جای مانده است. کتاب طب روحانی رازی درباب اخلاق می باشد. و درکتاب خواص التلامیذ وظایف دانشجویان پزشکی را در زمینه رعایت اخلاق پزشکی بیان کرده است.


رازی بنا به تائید مورخانی چون ابن ندیم ، جرج زیدان و گوستاولوبون، با همکاران خود بسیار مهربان بوده است . او از ویژگیهای اخلاقی شایسته ای برخوردار بوده است . وی را پزشکی مهربان و خوش سلوک که نسبت به بیمارانش بسیار رئوف بوده است خوانده اندکه ازبیمارانش به ویژه فقرا تفقد می نموده و ازحالشان جویا بوده و به  عیادتشان می رفته است و مقرریهائی برای آنها در نظرگرفته بوده است.

وی کتابی به نام طب الفقرا تالیف نموده است ودر کتاب بسیار معتبر «الحاوی فی طب» و نیز رساله های «سراالطب» ، «محنه الطیب» و«خواص التلامیذ» اشارات رازی به سنت پزشکی بخوبی نمایان است. از سخنان رازی است که : طبیب باید بیمارش را به بهبود و سلامت امیدوار گرداند ولو خود امیدی به بهبود بیمار نداشته باشد.   رازی نزد عموم و شاگردانش بسیار محبوب بوده است.
درکتاب المرشدالفصول رازی به بیماران توصیه میکندکه پزشک خشن و شتابزده، جسور ، عجول ، سختگیر ، بدبین و رشک بر را برمگزین و به پزشکان یاداوری میکند که :" هیچگاه به درمانی که شک داری نپرداز، مگر آنکه اندازه زیان آن را بدانی و بتوانی پیامدهای آن را پیگیری کنی وگرنه ان را کنار بگذار".
رازی با پزشک نمایان ومدعیان پزشکی عصر خود در ستیز بوده و درنوشته هایش برآنها تاخته است. وی در کتاب المنصوری پزشکان نادان را محکوم کرده است. رازی می نویسد:" چرا اغلب مردم پزشک نماها را از اطبای دانشمند برتر می شمارند و چگونه حتی پزشکان درستکار را هدف انتقاد و ملامت قرار میدهند".

در طب روحانی ، رازی پزشکی را از دیدگاه اخلاقی بررسی کرده است.
رازی در نامه ای به یکی ازشاگردانش، خودداری از پرداختن به کارهای بیهوده و خوشگذرانی، خواندن کتاب به طور پیوسته ، حفظ حرمت بیماران ، فروتنی ، پرهیز از خودبزرگ بینی و خودپسندی و استعانت از خداوند هنگام درمان بیماران را توصیه کرده است و می نویسد:" بایسته است تا پزشک ، دوست و همراه مردم باشد ." و از قول جالینوس می گوید:"  شایسته است پزشک، درست همانگونه که توانگران را درمان می کند، به درمان بیماران تهیدست و بینوا بپردازد


برچسب ها
دوستان
ابزارک های وبلاگ