تکامل و نوابغ;دو نکته کلیدی در خصوصی سازی مجموعه های داروئی

تکامل مدنی همانگونه که از نامش بر می آید با مدنیت(با تمام نظام سواره و پیاده اش) عجین است. تاروپود این نوع فرآیند تکاملی، قوانین، مدرنیته و ... می باشد. روح(فضای) حاکم بر قوانین، همان روابط جمعی است و تبادل تجربه دراین قبیل معادلات، منجربه تقویت روحیه قانونمداری وجمع گرائی(موفقیت در مذاکرات نوعی از مصداق عملی آن است)می شود. تکامل مدنی، با جبر قیر اندود شده است تا ارتباط دائمی خود را حفظ نماید. شناخت فردی، چشمان بیدار جمعی و ناظران قانونی، ازجمله حامیان تکامل مدنی محسوب می شوند. از واژه های آنچنانی این محدوده می توان به "آزادی و دموکراسی" اشاره کرد. واژه هائی که دانشمندان و تفکرات زیادی را به خود مشغول داشته است.

تکامل مدنی در چهارچوب های علوم اجتماعی قرار می گیرند. قالب های علوم اجتماعی پس از بروز رفتارهای ارگانیک، با همان خمیره ساخته می شوند.

درفرآیند تکامل تشریعی، جبری وجود ندارد. تماما اختیار است. سرعت ، شتاب، جهت حرکت و سایر مولفه های حرکت در دست سکاندار است. این قالب حرکت ها و جابجائی ها، به آسانی قابل برگشت هستند. در واقع ایده آل هائی تعریف و تبیین می شود که هدف غائی حرکت هستند.

باید دید  در روند  خصوصی سازی ،فرآیند تکاملی تولید دارو در کشور چگونه دیده شده است؟ آیا با سپردن توان تولید به بخش خصوصی، نظام داروئی به خطر نمی افتد؟ سوال ساده ای است. از طرفی جایگاه نوابغ در سایت  بعدی-آتی  کجا خواهد بود؟ درحال حاضر نوابغ داروئی به خاطر احساس مسئولیت و تکلیف به نظام و کشور، تصدی پست های مدیریتی را بر عهده گرفته اند. ادامه این تصدی گری تا کجاست؟ یعنی اینکه آیا می شود بخش خصوصی  مجازی را چنان تعریف و تبیین کرد که عاری از نوابغ مدیر باشد؟ در این صورت انتظار موفقیت بخش خصوصی شده، انتظاری واهی است. و اگر نوابغ یا مدیران فعلی به مجموعه خصوصی، نقل مکان یابند آنگاه نقش نظارتی و هدایتی و شاید گاها حاکمیتی برخی گوشه های نظام از نوابغ تهی می شود. و اگر مدیران از سر تکلیف و دلسوزی به نظام در بخش دولتی بمانند و به هر نحوی از انحا بطور مستقیم/غیر مستقیم در بخش خصوصی سهام دار باشند، چون در کشور ما چنین فرآیندی تا کنون نبوده، در اینجا قابلیت بحث ندارد.

/ 0 نظر / 34 بازدید