مسلخ عشق

گاه  گوهر   می شود  خون   کسی                 ارزش   آن   ُدر  شود  افزون    بسی

هر چه  آتش  را   بزرگتر   ساختی                 بیش   مردم،    گِرد   آن     پرداختی

گاه  میگردد  زمانه  سرد  و سخت                 آتشی   باید  در  این  دوران   سخت

زین  سبب  فرزانه  ترک خانه کرد                  او  شکست  پیمان و خود پیمانه کرد

صورت  دین  حاکمان    برداشتند                  ظلمها     با   صورت    آن    کاشتند

حکم  قاضی  لازم   آمد  آن زمان                  ابله  آن   قاضی  که دادش حکم  آن

گفت مرتد شد چو گردیدش برون                   سرفراز هرگز  مباد  آن   سر نگون

صورت  دین  قتل  او  تسلیم  کرد                   سیرت  دین  رفتنش    تکریم   کرد

خانه ی او را طواف از بهر اوست                   هرکجا خواهد همان جا جای اوست

امر معشوق است عاشق  را  دلیل                   هر  نفس  در  سینه   آرد  با   دلیل

گاه  می گوید  بکُش  سرو   گران                    گاه   می گوید   بمیر  در    راهمان

گاه  می گوید  ز خانه    دور  شو                    در  بیابان  نزد   ما  در گور   شو

هر قدم  چون دور گشتی خانه را                     آمدی      نزدیکتر     جانانه    را

ای  عجب  زین قربت اندر دور او                     ای عجب زین سوز  اندر سور او

این چنین فرزانه دور از خانه شد                     در  ره  معشوق خود افسانه شد

دشمن  آمد  نزد  او با  صد سپاه                     یا  بمیر   و  یا   به  راه  ما   درآ

گر به راه ما شدی  سلطان شوی                     گر به راه او شدی، بی جان شوی

گفت  هیهات  از چنین ذلت که ما                      زنده  باشیم بی نصیب از آن نگاه

خانه اش را ترک کردیم سوی او                      او  به ما مشتاق و ما در جوی او

این  بیابان  وعده  کردیم از قدیم                      با  برادرها  و  خویشان  و  ندیم

پهلوان،  شیر   ژیان    آورده ایم                       پیر مرد  و  نوجوان   آورده ایم

تحفه ایی  شش  ماهه  آمد کربلا                      در ملاقاتش چه  خوش افزون بلا

وقت دیدارش چه شوری  پا کنیم                     در  زمین  و  آسمان  غوغا کنیم

عاقبت شیطان از آن شور و شرر                    خسته  و درمانده  آمد سوی شر

گفت  باید  نسل  ایشان    سوختی                    پوششی  از  کفر  بر  تن  دوختی

با  چنین  ترفند،  در   میدان   حق                     جنگ  ناحق  آمدی  با  نور   حق

هر کدام  از  بلبلان  کو  پر  کشید                     شکر کردی  کو شراب حق چشید

یک  به  یک رفتند و در  پایان کار                     طفلکی  شش ماهه بودی بی قرار

میر  لشکر  طفل  خود    برداشتی                    سوی دشمن شد که این بگذاشتی

هر کسی کو  تحفه  آوردی به یار                    زشت  باشد  نیم  بر گرداند ز یار

ناگهان  تیری  ز  دشمن   واجهید                     تحفه ی  کوچک  ز دست او رهید

پس نگاهی کرد و زیر  لب  بگفت                      شکر  لله   آخرین  اینگونه   خفت

این چنین خندان لب آن  یار  شد                      خالقش با  او   رفیق و یار شد

گفت شیطان را که دیدی  یار ما                       تحفه  آوردی  چنین  در  کار ما

سجده ها گر صد هزار آری بر او                       کم  بود بر این چنین  کاری  از او

 

 

تابلوی نبرد کربلا- اثر هنرمند عصر قاجار اقای عباس موسوی-موزه بروکلین( با کلیک بر روی نام موزه مشخصات این تابلو و تصویر بزرگتر آن را ببینید)

تابلوی امام حسین- اثر هنرمند بنام  مرحوم قوللر آغاسی- از نقاشی های قهوه خانه ای

 

تابلوی         imam hossein holy shrine اثر karentolo

 

تابلوی لحظه شهادت امام حسین توسط شمر- اثر هنرمندان قرن 19( قاجاریه) - اصفهان( اطلاعات بیشتر)

 

/ 0 نظر / 64 بازدید